Ik trek de stad aan om wat te gaan drinken en de warmte van de mensen op het terras en de heaters en de kaarsjes en het rooster van het naastgelegen metrostation en de hond die een tafel verderop staat te pissen en de avondzon in mijn bierglas en het leven dat uit alle hoeken… Lees verder Aantrekkingskracht
Ik ben nu vooral moeHeel .. erg .. moeMoe van luisteren zonder pratenMoe van huilen zonder tranen De kleine jongen zwoegt op de te grote fietsHij moet nog ver en tegenwindDurft niet te stoppen vanwege de stangZiet de scheve bomen nietRuikt de koeienstallen nietZiet enkel vaders bleke gezichtZwetend in het te witte bed Moe van… Lees verder Moe
Ik zie steeds vaker de jaren vijftig Genoemd als start van een nieuw leven In overlijdensberichten En zo scharrelt tussen de bladeren Onder de rode beukenhagen De dood zachtjes nader En begint het grote knagen Aan de wortels van mijn familieboom Ido, 22 oktober 2023
De oersoep kookt over aan de randen Het strand ligt bezaaid met ingrediënten Dit voelt als hoe amfibieën aan wal kropen Voordat wij veranderden in reptielen Nu schop ik achteloos een zeester terug Of een krab of een kwal net wat me voor de voeten komt Uit onmacht tegen het overkoken van onze aard Ido,… Lees verder De soep is klaar
Soms is een gedicht niet meer dan beschrijven wat er op tafel staat: een schaal met noten om te kraken de krant van gisteren nog niet uit twee grote glazen – het mijne al leeg Of de tafel zelf: gekrulde poten op het kleed donkeromrande vlekken in het blad tandafdrukken in de rand van toen… Lees verder Tafereel
Regenboog bij nacht – ik proef je kleuren in het donker bewegen van je lippen blauw het fluisteren in mijn oren de duisternis van woorden het violet van de pijn in je ogen wanneer de volle maan schijnt tot het rood van je haar in mijn krullentrekkende handen de gele geur van je huid door… Lees verder Indigo
Hoe kleine sneetjes in een boom gekerfd Door de jaren heen tot barsten kunnen groeien Scheuren in de tijd de bestendigheid van dromen Je kleine handen tot bloedens toe mijn naam weggaven Ik nooit meer zonder tranen door de boslaan kan Verder dan die boom is onze liefde niet gekomen Ido, 1 februari 2026
Wie heeft het water tot ijs geveegd De sloot gladgestreeld Het gras met suiker opgewreven Bloemen gestrooid over alles wat doorzichtig was De aarde koud op een kier gezet De golven van de tijd bevroren Tot nu nu nu Ido, 25 januari 2026
Het uur golft over me heen en glijdt onder me door en nog een en nog een terwijl ik ze verdrijf met zonnesteken brandblaren tot diep in mijn ziel probeer jij de beweging te vangen in klei in steen de stilte in de binnenkant van je handen Mijn bloed ruist rondjes door mijn lijf en… Lees verder Het ik van Theseus
Breek de muren af Breek contracten open Verbreek de boeien van terughoudendheid Van kleinhouden inhouden van volgen Er is niemand die je dwingen kan Je eigen mores te verloochenen Breek uit je ivoren toren Breek de woorden tot ze passen In je horen verbreek de stilte Schreeuw het uit Laat vallen wat geen waarde kent… Lees verder Breek (niet)
