Wanneer heb jij voor het laatst stilgestaan? Echt stilgestaan bij jezelf? Een pas op de plaats gemaakt, gestopt op jouw plek en gedacht, gevoeld, gekeken? Even niets moeten, maar zijn, ervaren, naar binnen keren en bij jezelf checken. Wie ben ik nu, wat doe ik hier, wat is er voor mij? En vanuit die eigen… Lees verder Stilstand
Morgen gaat het gebeuren Slaap een droomloze nacht Want morgen in het volle licht Komen ze uit ik voel het aan mijn water Morgen gaat het gebeuren De klokken luiden harder deze week Het geroezemoes zet punten en uitroeptekens Vult mijn oren vol verlangen naar Morgen gaat het gebeuren Ik beklim de zoldertrap zoek in… Lees verder Het gebeurt (hopelijk)
Meetrillen op hoge noten resoneren met jeuk in mijn oren en kracht in mijn kloten stuif ik onverharde wegen op waar niets nog vastligt alles verwachtingsvol opkijkt naar mijn passeren slippend en slepend door zand en modder slidend en driftend door onverlichte delen zuchtend en zoekend om onverhoorde gebeden slakend en smekend om zekerheid en… Lees verder Zoek
Kom we gaan de dagen plukken Waar bloeien nu de mooiste? Die nemen we met kinderhanden vol Die schikken we in voorjaarsvazen En zetten we te kijk in etalages Waar heel het leven langs slentert Ido, 6 april 2026
Je stijgt boven jezelf uit Pakt de wolken de hemel de ruimte Ziet jezelf als kleine prins alleen Op een onbekende wereldbol staan Zoekt de weg de zin de betekenis In alles wat bewogen is in jou En vliegt Ido, 8 maart 2026
Ik trek de stad aan om wat te gaan drinken en de warmte van de mensen op het terras en de heaters en de kaarsjes en het rooster van het naastgelegen metrostation en de hond die een tafel verderop staat te pissen en de avondzon in mijn bierglas en het leven dat uit alle hoeken… Lees verder Aantrekkingskracht
Ik ben nu vooral moeHeel .. erg .. moeMoe van luisteren zonder pratenMoe van huilen zonder tranen De kleine jongen zwoegt op de te grote fietsHij moet nog ver en tegenwindDurft niet te stoppen vanwege de stangZiet de scheve bomen nietRuikt de koeienstallen nietZiet enkel vaders bleke gezichtZwetend in het te witte bed Moe van… Lees verder Moe
Ik zie steeds vaker de jaren vijftig Genoemd als start van een nieuw leven In overlijdensberichten En zo scharrelt tussen de bladeren Onder de rode beukenhagen De dood zachtjes nader En begint het grote knagen Aan de wortels van mijn familieboom Ido, 22 oktober 2023
De oersoep kookt over aan de randen Het strand ligt bezaaid met ingrediënten Dit voelt als hoe amfibieën aan wal kropen Voordat wij veranderden in reptielen Nu schop ik achteloos een zeester terug Of een krab of een kwal net wat me voor de voeten komt Uit onmacht tegen het overkoken van onze aard Ido,… Lees verder De soep is klaar
Soms is een gedicht niet meer dan beschrijven wat er op tafel staat: een schaal met noten om te kraken de krant van gisteren nog niet uit twee grote glazen – het mijne al leeg Of de tafel zelf: gekrulde poten op het kleed donkeromrande vlekken in het blad tandafdrukken in de rand van toen… Lees verder Tafereel
