Berichten

Soms is een gedicht niet meer dan beschrijven wat er op tafel staat: een schaal met noten om te kraken  de krant van gisteren nog

Regenboog bij nacht – ik proef je kleuren  in het donker bewegen van je lippen blauw het fluisteren in mijn oren de duisternis van woorden 

Hoe kleine sneetjes in een boom gekerfd Door de jaren heen tot barsten kunnen groeien Scheuren in de tijd de bestendigheid van dromen Je kleine

Wie heeft het water tot ijs geveegd  De sloot gladgestreeld  Het gras met suiker opgewreven  Bloemen gestrooid over alles wat doorzichtig was De aarde koud

Het uur golft over me heen en glijdt onder me door en nog een en nog een terwijl ik ze verdrijf  met zonnesteken brandblaren tot

Breek de muren af Breek contracten open Verbreek de boeien van terughoudendheid  Van kleinhouden inhouden van volgen Er is niemand die je dwingen kan Je

Ik zet mijn eerste voetstappen  In de sneeuw denk mezelf de maan Waar geen mens ooit is gegaan  Ongerept en ongeschonden Voel me dansen weet

Wantrouw mensen met namen die ook in de porno-industrie groot geld zouden kunnen maken Geloof geen zelfbenoemde goeroes (vooral als ze gul hun rekeningnummer met

Mijn ogen moeten open voor de nieuwe dag maar willen niets liever dan dicht zitten binnen blijven in bed de nacht verlengen geen kerst geen

dank jewel zo mooi hoe jij me optilt ik de piek op jouw boom mag zijn mag stralen  wat licht terugkaatsen jouw ogen doe oplichten