Lieve Lieke op een andere planeet kunnen ze je redden
dus waarom ben je dan niet weggevlogen ruimtepak aan
raket in heelal door naar daar waar redding nabij is al is het ver weg
hemelsbreed gezien welhaast onmogelijk om er te komen.
Stomme Lieke hoezo ben jij er niet meer of eigenlijk wel
zolang ik tegen je praat besta je minstens een beetje in mijn brein
en blijf je nog een tijdje hier tot alle herinneringen opgebruikt zijn
of weggedacht of doorgeschoven naar een andere wereld of emotie
of kelderkast ofzo.
Zieke Lieke je weet van de dood en hoe die nadert je ronddraait
radbraakt geest opent en huid sluit waardoor je nu nooit meer te laat komt
op een feestje niemand je onhandig omhelst met bedoelingen
iedereen je ineens kent of weet of leest of probeert tot leven te wekken
in een tijdloos gesprek.
Dag Lieke en nacht Lieke en alles Lieke en door Lieke dit gedicht.
Ido, 4 juni 2026